dziś nie potrafię poskładać rąk

f?

włosów dłoń
chceń

Ty też
Ty też

m.

jak drzewo
w
sypialni

obecność

monotonii przerw
powtarzań nasienie

d

kropel
ponurości czczeń

drżyj we śnie

raz-dwa
raz-dwa

ekri

pył traw
stuk w brzeg
głos pociągu jak rajski ptak

zbliżam się do
nieskończoności

kolory wirują

m

czasów trwań pan
wyszczerzył zęby
wskazówek

i

rozgwieździć radość
w
śmiech

doniemożliwość chwil
spójrz

legwan stołu przysiadł na krawędzi balustrady

F1

pryszczatości blady trup

o
wojnie tiurniur w okopach żabotów
śni

heisenberg

tak długo sprawdzała
czy chłopiec nadaje się na jej męża
aż stał się cyniczny, złośliwy
i przestał się nadawać

dzikie zwierzę

kieł ambiwalencji
w
duch

przecież jestem